ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ

katharmata afisa 2-page-001 - Copy

ΠΟΙΟΣ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΕΙΝΑΙ ΞΕΚΟΜΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ; Αν το μαγαζί ήταν άχρηστο κάποιος θα βρισκόταν να το κλείσει. Αντίθετα! Τα συντρίμμια του μισού πανεπιστημίου δουλεύουν σταθερά για τον πολιτικό μας έλεγχο και η λάμψη του υπολοίπου για την πολιτική μας απαγόρευση.
Δεν καταλάβατε; Δεν πρόκειται για κάποιο γρίφο.
Οι μισοί/ες πρέπει να πειστούμε πως είμαστε φοιτητές/τριες και όχι άνεργοι/ες ή προλετάριοι/ες που οι ανάγκες τους δεν χωράνε στον βασικό μισθό για τους «κάτω των 25». Οι υπόλοιποι/ες προορίζονται -και τρέχουν- να μελετήσουν και να σχεδιάσουν τους όρους της δημιουργικής μας καταστροφής και του στρατοαστυνομικού μας ελέγχου. Με άλλα λόγια: Το στρατοαστυνομικό σύμπλεγμα είναι -και γίνεται- ο καλύτερος εργοδότης για καθηγητές και συμφοιτητές που ψάχνουν να κάνουν καριέρα.
Και επιστήμονας, και μπάτσος γιατί όχι;
Όχι! Γιατί, δεν είμαστε όλοι καθάρματα! Και αυτοί δεν θα μας βρούν απέναντι τους, απλά γιατί ακολουθούν μια κακή σταδιοδρομία μέσα σε ένα κατά τα άλλα καλό πανεπιστήμιο. Θα μας βρουν απέναντι τους γιατί είναι ο κανόνας. Είναι ο ρουφιάνος της γειτονιάς, είναι το αφεντικό, είναι ο -εσχάτως- ανθρωπιστής φασίστας, είναι ο καραβανάς ερευνητής και ο ερευνητής καραβανάς, είναι ο κανόνας της πολιτικής μας απαγόρευσης, είναι ο κανόνας στο δρόμο, στη δουλειά και στη σχολή.
Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε. Η συνείδηση της ταξικής μας θέσης είναι η αφετηρία των δυνατοτήτων μας. Να τους το θυμήσουμε και να το θυμηθούμε, το σχέδιο είναι το εξής: ή αυτοί ή εμείς. Και χτες και σήμερα και αύριο:

ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ

Advertisements