ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ, ΟΙ ΕΠΙΣΤΑΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

afisa 1115-page-001

(Αφίσα των διαρρηκτών που τυπώθηκε σε 800 αντίτυπα και κολλιέται στις σχολές της αθήνας)

το πανεπιστήμιο, οι επιστάτες και οι μετανάστες εργάτες

Οι μετανάστες και οι μετανάστριες είναι εργατική δύναμη σε κίνηση, κίνηση σωμάτων που δεν έχουν τίποτε άλλο πέρα από αυτή. Έτσι οι ερευνητές-πράκτορες των think tank ντύνονται το κοστούμι του επόπτη ενός εργοστασίου: σχεδιάζουν, οργανώνουν, μεθοδεύουν την αποδοτική εκμετάλλευση της ζωής και του θανάτου της πολυεθνικής εργατικής τάξης: είναι το επιστημονικό προσωπικό στους μηχανισμούς επιμελητείας του πολιτικού ελέγχου της μετανάστευσης.

Παρέα με άλλες 100 μκο, οι επιστημονικοί συνεργάτες του ΕΛΙΑΜΕΠ διεξάγουν επιτόπια έρευνα για την “μεταναστευτική κρίση” στη λέσβο στα πλαίσια του προγράμματος MEDMIG, το οποίο “επιδιώκει να παράγει εμπειρικά δεδομένα τα οποία θα συμβάλλουν στη χάραξη πολιτικής από κυβερνητικούς, δια-κυβερνητικούς και μη-κυβερνητικούς φορείς”. Έτσι, λοιπόν, οι ερευνητές παίρνουν σχετικές συνεντεύξεις και επεξεργάζονται τα στοιχεία που προκύπτουν από τις διαδικασίες καταγραφής και ταυτοποίησης των μεταναστών/στριων. Πίσω στην Αθήνα, τα έμπειρα στελέχη του εν λόγω think tank συμβουλεύουν το ελληνικό κράτος να διαπραγματευτεί τα κατάλληλα “ανταλλάγματα” για τις υπηρεσίες του στην αντιμετώπιση της “προσφυγικής κρίσης”, και οι καθηγητές του Παντείου, διδάσκουν στους φιλόδοξους ψυχο-κοινωνιο-λόγους πώς να πιάσουν δουλειά στα hotspots/ στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Τα ελληνικά think tank σαν σύμπλεγμα ακαδημαϊκών, στρατού, ευπ, δημοσιογράφων και αφεντικών, τοποθετούμενα στην μεθόριο του πανεπιστημίου και των κρατικών μηχανισμών εξωτερικής πολιτικής, δημόσιας τάξης, ασφάλειας και γεωπολιτικής στρατηγικής διαμεσολαβούν τις κατάλληλες “επιστημονικές απόψεις” και προτείνουν πολιτικές λύσεις στο ελληνικό κράτος εδώ και τριάντα χρόνια- τα think tank αυτά είναι οργανικά συνδεδεμένα με το Πάντειο και με το ΕΚΠΑ, καταρτίζονται και στελεχώνονται από αυτά (και όχι μόνο).

Η εντατικοποίηση της ενασχόλησής τους με τη μετανάστευση τα πέντε τελευταία χρόνια  θα πρέπει να μας θυμίζει το εξής: είτε αυτά τα “επιστημονικά πορίσματα” συντάσσονται με τον μιλιταρισμό της μεταναστευτικής πολιτικής, κοστολογώντας ή ρυθμίζοντας την, είτε επιχειρούν να αξιολογήσουν τις “προνοιακές” της όψεις, τα υποκείμενα που τις παράγουν δεν είναι απλά “δραστήριοι διαννοούμενοι”, καθηγητές και καθηγήτριες, είναι κράτος με Κ κεφαλαίο. Και όταν, αυτό το κράτος επιδιώκει να διαχειρίζεται το “μεταναστευτικό” σύμφωνα με τις επιδιώξεις της εξωτερικής του πολιτικής και σαν νούμερο 1 εθνικό θέμα, το πανεπιστήμιο, σαν γνωσιολογικές κατευθύνσεις και σαν προσοδικές σχέσεις, και τελικά σαν τόπος εργασίας και σαν κόμβος χρηματοδότησης των think tank, δεν έχει παρά να συντονίζεται μ’αυτό.

Γι’ αυτό λοιπόν στα τμήματα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών, Πολιτικής Επιστήμης, Ανατολικών και Βαλκανικών Σπουδών, στα μαθήματα Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής, οι διδάσκοντες/think tank πουλάνε μεταπτυχιακά και διδακτορικά, προτείνουν θέσεις εργασίας και δίνουν λύσεις καριέρας στους φοιτητές και τις φοιτήτριες με επίκεντρο την έρευνα γύρω από την “διακυβέρνηση της μετανάστευσης”.

Γι’ αυτό, λοιπόν, λέμε κι εμείς, πως στην πίσω αυλή του πανεπιστημίου, αθόρυβα και ανενόχλητα, τα think tank και οι επιστημονικοί τους συνεργάτες, κάποια μέτρα μακρυά απο τις έδρες τους, παράγουν πολιτική, παράγουν χρήσιμες “θεωρίες” για την υποτίμηση της πολυεθνικής εργατικής τάξης με χίλιους τρόπους-  και αμείβονται πολύ καλά γι’αυτό.

Μέχρι κάποιοι και κάποιες να τους ενοχλήσουν.

Advertisements