Η ΙΣΛΑΜΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ, ΕΛΙΑΜΕΠ

ISIS-militants

Μια ερώτηση βασανίζει διαρκώς τα μυαλά μας: είναι ή δεν είναι; Τα think tank, όπως το ΕΛΙΑΜΕΠ είναι ή δεν είναι τίποτα περισσότερο από γραφεία εύρεσης εργασίας για επίδοξους πράκτορες/ καθάρματα (μεσαίου βεληνεκούς για να μην παίρνουν και τα μυαλά τους αέρα). Οι πολιτικές τους προτάσεις, έρχονται πάντοτε να διαφωνήσουν διακριτικά με τις ασκούμενες πολιτικές, ζητώντας περισσότερη προσοχή, περισσότερη ακρίβεια στη μέθοδο και στο ύφος, για τις νοτιο- βαλκανικές πρακτικές του ελληνικού κράτους γκάνγκστερ. Παρόλα αυτά, η σταθερή του ενασχόληση με «ευαίσθητα» εθνικά/ γεωστρατηγικά ζητήματα, δείχνει πως τοποθετείται σταθερά στους κύκλους εργασιών που χαράσσουν ή φιλοδοξούν να χαράξουν νέες πολιτικές διεκδικώντας φυσικά περισσότερα, λίγο περισσότερα, πολύ περισσότερα κονδύλια. Οι απόψεις του μεταφράζονται, και αναρτώνται όχι επείδη θα εφαρμοστούν όπως διατυπώνονται αλλά σαν ακόμα μια μικρή υπενθύμιση πως τα αφεντικά μας και οι πιστοί τους υπάλληλοι σχεδιάζουν για εμάς ακόμα και αν μοιάζουν με απλές γκρούπες ηλιθίων.

Το παρακάτω κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του ΕΛΙΑΜΕΠ. Για να το διαβάσεις στα αγγλικά πάτα εδώ. Μια ματιά στο διοικητικό του συμβούλιο αρκεί, για να τεκμηριώσει την σαφή σχέση του με το Πανεπιστήμιο.

μετάφραση χιτίστ & vcnt

Η Ισλαμική απειλή μέσω της προσφυγικής κρίσης:
Ιστορικό και Πολιτικές προτάσεις

Δημήτρης Σκλεπάρης, για το ΕΛΙΑΜΕΠ, μετα- διδακτορικός ερευνητής
Σεπτέμβριος 2015

Η Ελλάδα έχει μια ιστορία εισαγόμενης διεθνούς τρομοκρατίας που προήλθε κυρίως από μουσουλμανικές χώρες. Στο τέλος της δεκαετίας του 1960, τρομοκρατικές ομάδες από την Μέση Ανατολή και από αραβικές χώρες ξεκίνησαν τις δραστηριότητές τους στην Ελλάδα. Ενώ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980, οι διεθνείς τρομοκρατικές δραστηριότητες αυξήθηκαν, στη δεκαετία του 1990 σταδιακά άρχισαν να ξεθωριάζουν. Ιστορικά, οι διεθνείς αυτές τρομοκρατικές δράσεις διαπράχθηκαν στην Ελλάδα από αραβικές, συνήθως παλαιστινιακές ομάδες, εναντίον αμερικανικών και ισραηλινών στόχων, και οι κουρδικές οργανώσεις εναντίον τουρκικών στόχων.
Αυτές οι ομάδες/ οργανώσεις, μεταξύ των οποίων το Κουρδικό Εργατικό Κόμμα
(ΡΚΚ), καθώς και η Παλαιστινιακή Οργάνωση 15 Μάη, η ομάδα του Abu Nidal, το Λαϊκό Μέτωπο Αγώνα, το Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP), η Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO), ο Μαύρος Σεπτέμβρης, καθώς επίσης μεταξύ άλλων και οργανώσεις λιβανέζων σιιτών. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ελλάδα δεν έχει ιστορικό θρησκευτικής τρομοκρατίας.

Πράγματι, σήμερα το επίπεδο της απειλής που προέρχεται από τη ριζοσπαστικοποίηση των Ισλαμιστών στην Ελλάδα είναι «πολύ χαμηλό», σύμφωνα με ανώτερο αξιωματούχο. Η Ελλάδα δεν ήταν ένας από τους σημαντικούς παράγοντες στον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», καθώς η χώρα δεν ανέπτυξε στρατευμάτα στο Ιράκ, ενώ τα στρατεύματα στο Αφγανιστάν συμμετείχαν σε επιχειρήσεις χαμηλής ορατότητας, χαμηλού κινδύνου, μηχανικής και της ιατρικής βοήθειας, καθώς και σε εκπαιδευτικές αποστολές. Επιπλέον, οι Μουσουλμάνοι κατέχουν μια θετική άποψη για την Ελλάδα, η οποία είναι ένας αρχαίος πολιτισμός που δεν είχε καμία συμμετοχή σε αποικιακούς πολέμους. Επιπλέον, η Ελλάδα έχει μακροχρόνιες καλές σχέσεις με τον Αραβικό κόσμο, που ξεκίνησαν να αναπτύσσονται στις αρχές της δεκαετίας του ’80. Υπάρχουν αρκετοί λόγοι, λοιπόν, να πιστεύουμε πως η Ελλάδα γίνεται αντιληπτή από τους Ισλαμιστές ως ένας ενδεχόμενος ελκυστικός στόχος παρότι απουσιάζουν οι συμβολισμοί και τα στρατηγικά ενδιαφέροντα, που αναζητούν τέτοιες ομάδες. Πράγματι, υπάρχουν φόβοι ότι ριζοσπαστικές ισλαμικές ομάδες θα μπορούσαν να συμμετάσχουν σε χαμηλού κινδύνου αποστολές, όπως η στρατολόγηση, η χρηματοδότηση, η προπαγάνδα και η εκπαίδευση. Στην πραγματικότητα, οι πρόσφατες αστυνομικές επιχειρήσεις έχουν αποκαλύψει μια αυξημένη, πολύ χαμηλών τόνων και πίσω από το σκηνικό, δραστηριότητα διεθνών μουσουλμάνων τρομοκρατών στη χώρα, η οποία είναι περιορισμένη μέχρι στιγμής στη δημιουργία μιας υλικοτεχνικής βάσης υποστήριξης για τις επιχειρήσεις στο εξωτερικό. Σε αυτό το πλαίσιο, οι Ελληνικές αρχές ήταν σε «κατάσταση αυξημένης επαγρύπνησης» όσον αφορά τη χρήση της χώρας ως χώρα διέλευσης/
προορισμού από και προς το πεδίο μάχης στη Μέση Ανατολή, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2014.

Η συνεχιζόμενη προσφυγική κρίση στην περιοχή της Μεσογείου έχει δημιουργήσει φόβους μεταξύ των φορέων χάραξης πολιτικής και τους επαγγελματίες της ασφάλειας για το ότι το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) θα χρησιμοποιήσει και θα «εκμεταλλευτεί την προσφυγική κρίση να διεισδύσει στη Δύση». Σε αυτές τις γραμμές, ένας χειριστής που εργάζεται για τον ISIS, πρόσφατα αποκάλυψε σε ειδησεογραφική ιστοσελίδα βρετανικών εφημερίδων, στην “Daily Express” και στην “Sunday Express” ότι 4.000 μυστικοί τζιχαντιστές έχουν εισαχθεί λαθραία με επιτυχία στην Ευρώπη κρυμμένοι ανάμεσα στους πρόσφυγες. Παρά την ασάφεια αυτής της δήλωσης, είναι η πρώτη φορά που το γεγονός ότι ο ISIS σχεδιάζει να διεισδύσει στις δυτικές χώρες μέσω της προσφυγικής κρίσης, «επίσημα» επιβεβαιώνεται. Λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτό το σενάριο όντως ισχύει, η Ελλάδα φαίνεται να είναι ιδιαίτερα ευάλωτη, δεδομένου ότι αποτελεί την κύρια πύλη εισόδου στην Ευρώπη για τους πρόσφυγες. Πρόσφατες εκθέσεις της αστυνομίας δείχνουν ότι οι ελληνικές αρχές «παρακολουθούν στενά το φαινόμενο», ανταλλάσσοντας πληροφορίες με τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία και άλλες χώρες, και με την εξέταση για τυχόν «ορατά σημάδια» της σύνδεσης με ISIS μεταξύ των νεοεισερχομένων στα σύνορα. Μέχρι τώρα, δεν υπάρχουν «ισχυρές αποδείξεις» ότι η χώρα έχει χρησιμοποιηθεί ως σημείο εισόδου από κρυφούς (covered) τζιχαντιστές, σύμφωνα με πηγή της αστυνομίας.

Εν ολίγοις, η αντίδραση των ελληνικών αρχών για τη συνεχιζόμενη προσφυγική κρίση έχει δείξει ότι τα προβλήματα ασφαλείας δεν έχουν υπονομεύσει κριτήρια που επιτάσσει ο ανθρωπισμός. Οι Ελληνικές υπηρεσίες ασφαλείας έχουν επίγνωση των δυνατοτήτων διείσδυσης των κρυφών (covered) τζιχαντιστών στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης και εξετάζουν διακρτικά αυτό το σενάριο. Ωστόσο, οι προτάσεις τους μπορούν να βελτιωθούν περαιτέρω σε δύο επίπεδα: ως μέτρο πρώτης γραμμής, όλοι οι νεοφερμένοι πρέπει να καταχωρηθούν στη βάση δεδομένων δακτυλικών αποτυπωμάτων Eurodac. Πράγματι, μια σειρά από εκθέσεις έχουν δείξει ότι οι ελληνικές αρχές δεν εφάρμοσαν το μέτρο αυτό με συνέπεια, ιδιαίτερα στην αρχή της προσφυγικής κρίσης. Η συνεπής εφαρμογή του μέτρου αυτού θα επιτρέψει στις εθνικές αστυνομικές αρχές και τους εισαγγελείς των κρατών μελών της ΕΕ, όπως και σε υπηρεσίες όπως η Europol, να διασταυρώσουν, σε κάποιες περιπτώσεις, τα βιομετρικά δεδομένα της Eurodac με τις εθνικές βάσεις δεδομένων, ελαχιστοποιώντας, με αυτόν τον τρόπο, τον κίνδυνο διείσδυσης κρυφών (covered) τζιχαντιστών προς την ηπειρωτική Ευρώπη. Από αυτή την άποψη, η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να δημιουργήσει «hotspots» στο έδαφος των κρατών μελών πρώτης γραμμής, με τη συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης Άσυλου (EASO), την Frontex και την Europol είναι ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση.

Η δουλειά των υπηρεσιών θα λειτουργεί συμπληρωματικά και θα υποστηρίζει τις εθνικές αρχές, στην ταυτοποίηση, αναγνώριση και δακτυλοσκόπηση στους εισερχόμενους μετανάστες και πρόσφυγες. Ως προληπτικό μέτρο, οι ελληνικές αρχές πρέπει να αρχίσουν να αναπτύσσουν και να εφαρμόζουν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση ενάντια στην ριζοσπαστικοποίηση βασισμένη σε πολιτικές ένταξης/ενσωμάτωσης. Αν ένας αριθμός ευρωπαϊκών χωρών αποκαταστήσει τους ελέγχους στα σύνορα εν μέσω της προσφυγικής κρίσης, χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες κινδυνεύουν να παγιδευτούν σε χώρες που δεν θέλουν να μείνουν. Αυτό μπορεί να οδηγήσει ορισμένους από αυτούς στη ριζοσπαστικοποίηση σε εθνοτική ή θρησκευτική βάση και στην εκτόνωση της δυσαρέσκειας τους μέσω βίαιων ή μη βίαων (π.χ. πορείες, απεργίες πείνας) ενεργειών. Έτσι, οι ελληνικές αρχές πρέπει να οικοδομήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης μαζί τους: από τη μία πλευρά, οι ιεραποστολές και ομάδες των Σούφι, που εκτελούν κοινωνικό έργο στη βάση της κοινότητας του Ισλάμ· και, από την άλλη πλευρά, οι ενώσεις και τα ανεπίσημα τζαμιά που έχουν πολιτικοποιήσει το επάγγελμα του Ισλαμιστή ιερέα, και σχετίζονται με τα ισλαμικά πολιτικά κόμματα του εξωτερικού (π.χ. Αίγυπτος, Πακιστάν, κλπ). Οι φορείς αυτοί απειλούνται από την πιθανή διείσδυση των μαχητών της Τζιχάντ και τη ριζοσπαστικοποίηση του μεταναστευτικού πληθυσμού / των προσφύγων όπως και το υπόλοιπο της κοινωνίας. Από αυτή την άποψη, πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πολύτιμοι σύμμαχοι, δεδομένου ότι είναι σε θέση να ενεργούν ως μηχανισμός έγκαιρης προειδοποίησης για τις αρχές.

Advertisements